NQZC- de astronaut, de liefde en het offer

Hoe fel begeert gij mij? Offert gij uzelf op of wilt gij niet verdrinken in mij? Ik vraag u, hier en nu, hoe graag ziet gij mij echt? Ben ik meer dan de vrouw waar gij uw zaad loost, die luistert naar uw megalomane zelfbewondering? Zegt mij de waarheid, na zoveel jaar heb ik er recht op.
Het zou een fragment kunnen zijn uit NQZC, de poëtische ondervraging van de opofferingszin van de liefde. Het zou, want deze zinnen behoren nog steeds mijn hand toe.

Een beeldschone frêle vrouw, maagdelijk wit met warme stem, en de man die zijn achternagelopen leven vol ‘eigenvervullingsdriften’ probeert terug te draaien. Een licht- en kleurenspel, oogverblindend, bijgestaan door muziek die me af en toe de adem ontnam.
Esthetiek bezorgt me geluk, tranen en verlangens.

NQZC, ik luisterde, keek toe en genoot van jou.

July x.