Zaterdagavond: Brussel by night of hoge fluorescerende buildings naast integere steegjes in het hart van België. De Siamese tweeling die de communautaire voelsprieten de laatste 146 dagen weet aan te wakkeren. Ik zocht er althans andere gewaarwording op. Indonesische pikante geneugten gevolgd door theater dat zijn naam waardig is. Het verhaal van King Lear, of hoe macht de liefde overtreft. Ik had schrik dat ik te veel zou vergelijken met de King Lear van Warre Borgmans enkele jaren terug in Antwerpen, maar toen ik het paarse doek en de roodgemutste nar zag, was elke associatie met toen verdwenen.
Lear of de goedgelovige vader die zijn rijk onder de levenden wil verdelen onder zijn drie, de een al wat liever dan de ander, beminde dochters, Goneril Regan en Cordelia. Hij laat zich blinddoeken door de macht en hebzuchtigheid van de taal. Door goedgelovigheid wordt hem de liefde en het rijk ontnomen. Verraad. Vechtend tegen een onstilbare honger naar macht van zijn eigen vlees en bloed, sterft hij met de enige liefde tussen zijn diepgekloofde handen.
Alize van Zandwijk slaagde erin een cast neer te zetten die me van bij den beginne meezoog naar het feodale Engeland. Claus zorgde voor de vertaling van de menselijke machtsgeilheid die enkel Shakespeare in een geloofwaardig verhaal kan gieten.
Ook al was voor mij de cast, op Bart Slegers na, onbekend, heeft ze me zeker kunnen beklijven. Goneril, de oudste mooie machtsgeile meedogenloze dochter heeft me het meest doen verlangen naar het doek. Dank daarvoor. Theater in drukke tijden houdt zichzelf levend in mijn bestaan.
“Hou me niet voor de gek. Alsjeblieft. Ik ben een zeer oude, kindse, dwaze man, van meer dan tachtig jaar, geen uur meer of minder en om het vlakaf te zeggen, ik ben bang dat ik niet goed bij mijn hoofd ben. Ik geloof dat ik u ken, maar ik ben het niet zeker, want eerst en vooral ken ik deze plek niet, en hoe ik ook pieker, ik kan me deze kleren niet herinneren. En ik weet ook niet waar ik deze nacht geslapen heb. Lach mij niet uit, maar zowaar ik een man ben, denk ik dat deze dame hier mijn kind is, Cordelia.”
July.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten