Het begin van alles

Politiek is niet altijd logisch maar wel steeds psychologisch. Hoe betrokken voelt Jan met de Pet zich bij dé politiek? Hoe kunnen we hem meer betrekken en wijzen op zijn verantwoordelijkheid en dus stemgewicht? It is the duty for all citizans, indeed. Politieke abstractie is niet aantrekkelijk. Klare betrouwbare taal, herkenbaarheid, betrokkenheid wél. Bottom up structuur werkt interesse in de hand. Engagement begint in uw straat, de Wetstraat is enkel de eindhalte. Waar een repetitiekot of een eenrichtingsstraat komt ís relevant. Laat hen ook weten dat dat de basis van onze ‘allerpolitiekachtigste maatschappij’ is. Hoe banaal dit ook mag klinken. Het begin blijft het alles, van daar af iedereen mee. Van daar af een vertrouwensband creëren, van daar af de politieke pioniers verkennen.
Door boven de mensen uit te praten- vaak ook mooi verpakte gebakken lucht- haakt de burger af. Terwijl het net noodzakelijk is om juist hun aandacht te trekken en mening te weten. Zo leren ze de ware partijen kennen en kunnen ze door de al te simplistische clichés van het VB doorprikken, zonder extra moeite. Zo wordt de politiek terug een weerspiegeling dan de bevolking. Het is de taak van de politici om een evenwicht tussen hapklare retoriek en zinnigheid te vinden. Gelijk krijgen is zeker niet belangijker dan gelijk hebben, maar gelijk krijgen biedt de enige kans tot verandering. Laat ze samenvallen, zonder verloochening.