Insomnia

Je kent dat wel, zo van die nachten dat je maar geen rust vindt in je eigen lijf en bed. Mijn gedachten blijven enerzijds op volle toeren draaien en anderzijds begeven ze het. Ik wil nog van alles doen maar weet dat elke poging tot een opdoffer zal uitdraaien. Zo lonkt dat dikke boek van Aristoteles naar mij en ook beneden puilt het uit van aan te raden boeken. En eigenlijk wil ik nog een artikel lezen en een sudoku oplossen of nog wat werken aan enkele teksten? Mijn nachtelijk falen zal dan voor de nodige frustratie en opwindendheid zorgen waardoor ik pas echt uitgeput ben rond een uur of vijf om dan te beseffen dat ik slechts twee uur kan slapen. Op dat moment ontstaat er dan een soort weemoed naar al de gemiste dromen, beseffende dat deze heimwee mijn kostbare dromentijd wederom reduceert tot een penibel laag niveau. En dromen zijn net zo essentieel, zoals u heus wel weet.
Dus ja, wat doet een mens dan? Men neme een laptop en beginnen schrijfsels te typen vanuit het bed der niet te bereiken dromen.
Te denken dat de nacht voor vele mensen hét moment bij uitstek is om verlichtende ideeën te ontdekken en vlijmscherpe gedachtelijnen uit te werken. Op dit moment vervloek ik deze nacht, die thans alles heeft om geslaagd te zijn. Regen, een windvlaagje die je net geen onrust geeft en duisternis die een waas over je ogen legt.(normaal gezien dan toch) Vannacht irriteert de regen me en is de wind veel te stil. Ik ben klaarwakker maar niet productief. Correctie, ik heb net een mug doodgeslagen en daar ben ik fier op. De vapona ligt nog op mijn kot .
Ik ben blij dat deze blog mijn non-productiviteit wat kan reduceren en dat ik deze lente me dan toch een laptop heb aangeschaft. Zo kunnen hopelijk enkele lotgenoten steun vinden (we kunnen een helpgroepje opstarten? Mét lidkaarten uiteraard) en is mijn schrijfpositie iets pikanter als overdag, wat ik dan weer es iets anders vind. Hoeveel mensen zouden vannacht wakker liggen? Hoeveel mensen zou ik eigenlijk nu kunnen opbellen en geruststellen dat ze niet alleen zijn deze nacht? Gewoon even bellen.Misschien wel eng voor diegene aan de andere kant van de lijn. Niet uitproberen.
Soit, ik ga me nog wat opboeien en de aloude ‘inslaapvaltrucs’ uitproberen. Tel tot honderd, aanschouw je lichaam van kleinste teen tot je langste hoofdhaar, stel je een wit blad voor, denk aan ‘niks’ (hoe doe je dat nu ook weeral?) Ik ga mijn slaapbest doen. Morgen is werkendag, ook na een zondag die op een woensdag valt. Wat een verwarde nacht.

Een poging tot slapen groet,

July.