Gebiologeerd door dat wat men niet kan zien maar wel kan horen. Bijna tastbaar en absoluut voelbaar. Taal.
Taal als vertaling van gedachte. Taal als vervorming van complexiteit, dat ook. Taal als valstrik en de lichaamsbewegingen als de kers op de taart. Beeldspraak als snelle klap en oh ja ook nog zoiets als achterklap. Of, ik heb je niet goed begrepen. En, laat het me nog even duidelijk stellen. Zwijg beter of alles wordt vervormd, misvormd ontvreemd. De ‘vervreemder’. Ik wil een demper.
En dan achteraf maar ‘herverwoorden’ en contextueel plaatsen en lijmen en zalven en… misschien was ik beter stom. Of de rest doof?
Beetje verward door het zwaargewicht van woorden. Door de ellenlange 'napraatjes' van drie zinnen op een avond. Uit de context gerukt, ooit al van gehoord? Af en toe voel ik me zo al eens.
July.
Vandaag blijf ik buiten de lijnen kleuren, nah.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten