De laatste weken zijn te overweldigend (geleefd) om onder woorden te brengen. Of ik te lui ben om deze deftig uit de doeken te doen? Het blijft leuker om een deel van je leven niet te vertalen en in jezelf te bewaren. De onuitgeschreven ervaringen herleven vaak, iets gekrulder en gekleurder als ze waren, een waar genoegen om terug te blikken.
Enkele hoogtepunten uit het bestaan van een kleine dame:
Tussen les, chaos en animo: verjaren, schrijven, en leuke dagdromen onder warme douches en koppen sinaasmangothee.
Een der schrijfsels: (in het kader van creatief schrijven, bedoeld om gratis op de boekenbeurs binnen te geraken- maar helaas ben ik er niet geraakt)
Ode aan mijn onbekende teerbeminde jonkheer
Misschien zijt gij niet zo vreemd als ik denk dat gij zijt. Misschien kan ik jouw aanwezigheid nog niet herkennen, verstopt gij u tot het juiste moment zich zal voordoen. Want het zal zich voordoen. Ik weet dat gij mijn hart sneller zult doen slaan, dat wij samen zullen zijn, ooit.
Oh, mijn lieveling, hoe geweldig dat gij toekomstmuziek en heden zijt tegelijk. Mijn lippen blijven nu al reeds trouw. En dat dit veel geneugten doet verdwijnen, deert mij niet.
Ik droom al vaak over u, maar steeds blijft gij onherkenbaar. Wij zijn al samen in zee gegaan , wiegelend tussen moeders witte rokken. Wij zijn al één geworden, verbonden. Wij zijn het al allemaal, in mijn gedachte.
Nu dat gij weet dat ik u liefkoos, gelijk alleen een vrouw dat kan. Nu dat gij weet dat ik trouw ben aan uw liefde. Kunt gij uw masker al niet één keer afzetten? Kunt gij meer dan uw schaduw tonen? Ik krijg het warm door aan u te denken, maar ik heb het koud voor het slapengaan.
Mijn prins, ik wacht en verlang naar u.
Vreemd dat zo dichtbij ook zo ver af is.
Uw trouweling,
July
En de verkiezingen…
Vrijdagavond: na een ludieke bijeenkomst (‘vertrouwen vertrouwen, das goed voor bij monopoliespelletjes’ quote) treinreizen en poging tot krantlezen, maar eigenlijk op van de zenuwen voor de bestuursverkiezingen van animo Nationaal. Brussel (al te grondig by feet,gepakt en overgezakt: het city trip gevoel) verkennen en leuke manieren uitproberen om de tijd te verdoen. Slapen in een veel te koude slaapzak en wakker worden vóór de wekker die zelf al monsterlijk vroeg staat geprogrammeerd, afloopt.
Zenuwachtig worden… de tijd tikt, maar niet erg snel. Tussen de workshops door polsen bij Liesbeth Van Impe over hoe ik zo’n fantastische job kan krijgen (regel één: niet te fel aan politiek doen…) Ook present: Caroline Gennez en Van Broeckhove.
Twee minuten onder het vuur bij twee hoogst ongewenste vragen: ‘vrouwelijk en zich daar volledig van bewust’, verklaar u nader. Eventjes dacht ik bij mezelf: ik verbied mijn feministische hand zulke dingen neer te schrijven. Voorts: ‘de houding van sp.a t.a.v. de splitsing BHV’. Hopelijk heeft deze vragensteller de nuance sp.a – animo ontdekt, want die was er wel (zij het bescheiden)
Stemtijd.
Theetjes en koffie drinken (en naar toilet gaan) dessertenbuffetten, opruimen en hup naar MONK. Deze plek wordt volgend jaar een tweede thuishaven. Ongewoon bier, spiegels, kranten en leuk volk in hartje Brussel: July is content.
Het verdict: ik ben er bij!! De uitslag is, het moet gezegd worden, erg bevredigend naar mijn aanvoelen. Het feest mocht dan ook beginnen. (na enkele sms’en, telefoontjes, zoenen en bedankingen)
Huiswaarts om 5h37 (na een taxi-avontuur en duistere ‘discotheek ‘ aan Brussel Centraal.
La vie, c’est formidable.
July x.
2 opmerkingen:
Soneto XXII - P. Neruda
Cuántas veces, amor, te amé sin verte y tal vez sin recuerdo,
sin reconocer tu mirada, sin mirarte, centaura,
en regiones contrarias, en un mediodía quemante:
eras sólo el aroma de los cereales que amo.
Tal vez te vi, te supuse al pasar levantando una copa
en Angol, a la luz de la luna de Junio,
o eras tú la cintura de aquella guitarra
que toqué en las tinieblas y sonó como el mar desmedido.
Te amé sin que yo lo supiera, y busqué tu memoria.
En las casas vacías entré con linterna a robar tu retrato.
Pero yo ya sabía cómo era. De pronto
mientras ibas conmigo te toqué y se detuvo mi vida:
frente a mis ojos estabas, reinándome, y reinas.
Como hoguera en los bosques el fuego es tu reino.
Proficiat dat jij het bij de verkiezingen hebt gehaald. Ik gun het jou. Ondanks dat ik niet slaagde om verkozen te worden voor het nieuwe bestuur, heb ik zaterdag toch nog een fijne dag gehad. Waarschijnlijk probeer ik over 2 jaar me opnieuw kandidaat te stellen voor het bestuur.
Een reactie posten